शहरात 10 ते 15 टक्के पाणी कपात (water cut) होत असल्याने पाण्याच्या टँकरची (water tanker) मागणी मोठ्या प्रमाणात वाढली आहे.
माहीम, जोगेश्वरी, विक्रोळी आणि गोवंडी यांसारख्या अनेक भागांतील मुंबईकरांना (mumbai) गेल्या काही दिवसांपासून पाणीटंचाईचा सामना करावा लागत आहे.
बृहन्मुंबई महानगरपालिकेकडून (brihanmumbai municipal corporation) नियमित पाणीपुरवठा होत नसल्याने, ते आपल्या गरजांसाठी पाण्याच्या टँकर कंपन्यांशी संपर्क साधत आहेत.
अलीकडे 3,000 लिटर क्षमतेच्या टँकरचे भाडे 900 रुपये होते, पण आता तेच भाडे 1,100 रुपयांवर गेले आहे. तसेच 2,000 लिटर क्षमतेच्या पिण्याच्या पाण्याची किंमत, जी पूर्वी 1,400 रुपये होती, ती आता 200 रुपयांनी वाढली आहे.
पावसाचे कोणतेही चिन्ह दिसत नसल्याने परिस्थिती गंभीर आहे. शहराला पाणीपुरवठा करणाऱ्या तलावांमध्ये त्यांच्या एकूण क्षमतेपैकी केवळ 17.85 टक्के पाणी शिल्लक आहे.
शहराला दररोज 4,300 दशलक्ष लिटर पाण्याची गरज आहे, तर बीएमसी केवळ 3,850 दशलक्ष लिटर पाणी पुरवू शकत आहे.
पिण्याच्या पाण्यासाठी 5,000 लिटरच्या टँकरला 1,500 ते 3,200 रुपये खर्च येऊ शकतो. पाण्याच्या टँकरचा खर्च पाण्याचे प्रमाण, ठिकाण आणि वाहतुकीच्या परिस्थितीवर अवलंबून असतो.
इंधनाच्या दरवाढीचा परिणाम पाण्याच्या दरांवर होत आहे. वाढलेले मजुरीचे दर, जलस्रोतांचा घटता साठा आणि बोअरवेल मालकांना दिले जाणारे कमिशन हे इतर घटक आहेत.
पाणी टँकर पुरवठादारांना पाणी प्रामुख्याने बोअरवेलमधून किंवा पालिकेच्या पुरवठ्यातून मिळते.
काळबादेवीमधील एका पाणी पुरवठादाराने सांगितले की, सध्याची मागणी पूर्ण करण्यासाठी त्याला पुरेसे पाणी मिळत नाही.
मिळालेल्या माहितीनुसार, गृहनिर्माण सोसायट्या पाण्याची गरज भागवण्यासाठी दरवर्षी लाखो रुपये खर्च करत आहेत.
जवळपास सर्व नोंदणीकृत गृहनिर्माण सोसायट्या बीएमसीच्या पाणीपुरवठ्याशी जोडलेल्या आहेत, तर काहींना दिवसातील केवळ सव्वा तास पाणीपुरवठा मिळतो.
या अनियमिततेमुळे (water shortage) पाण्याच्या टँकरवरील अवलंबित्व वाढते. वाढत्या मागणीमुळे टॅंकरचा तुटवडा निर्माण झाला आहे.
स्वच्छता मोहिमांदरम्यान उपलब्ध पाण्याचा मोठा भाग वाया जातो आणि जुन्या पाईपलाईनमधून होणाऱ्या गळतीमुळे मोठ्या प्रमाणात पाणी वाया जाते.
हेही वाचा